یادداشت 7-2-93 بیمارستان فارابی تهران

اشاره : مفید بودن برای جامعه خویش

دوستان گرامی سلام ، چند روزی میشه که وبگاه شیرین سو رو به روز نکردم ، بیمارستان فارابی تهران بودم برای عمل جراحی ناخنک چشم اومده بودم . با افراد زیادی اینجا برخورد داشتم با خیلیهاشون سر صحبتو باز میکردم هرکدومشون از یه شهر و دیاری به این بیمارستان اومده بودند. از تولیداتشون میگفتند از اتحاد و تعاونشون یاد میکرند ، توفکر این بودم از فرصتهایی که برای رسیدن نوبتم برای معاینه بدست می آوردم یادداشتی برای بروز رسانی وبگاه شیرین سو داشته باشم .

یک اندیشه خاصی همواره خدمت به همنوع بخصوص هم ولایتی های عزیز را درونم به تکاپو می انداخت همین عوامل موجب شد تا دست به قلم بشم،هرکدوم از ما توی یک یا چند زمینه استعداد و یا تخصص داریم و همانطوریکه میدانیم جامعه ای موفق هست که افرادش با هم دلی و بهره گیری از استعداد و تخصصهاشون  مسیر تعالی اون رو هموار کنند ، امروزه راههای ارتباط جمعی گوناگونی در بین مردم مورد استفاده قرار میگیره که مسافتها رو از بین برده و هرکدام از افراد در هر نقطه از دنیا که باشند می تونند به راحتی با جامعه هدفشون ارتباط برقرار کنند مهم اینه که بتونیم توی دل تک تک افراد جامعمون روحیه همدلی و همکاری رو ایجاد کنیم و میل به تعاون و سازندگی را درونشون تقویت نماییم،تا هرکس در هر مکان و جایگاهی که هست فکر اینکه از هر موقعیتی برای کمک به تعالی جامعه اش استفاده کنه . یک کشاورز با کشاورزی علمی و بروز خودش ، یک کارگر با همت و تلاش مضاعف خودش،یک فروشنده یا واحد خدماتی با عرضه کالا و خدمات مناسب و مطلوب خودش ،یک فرهنگی با توجه و مطالعه بیشتر خودش ، یک کارمند با نکته سنجی و موقعیت شناسی خودش و یک دامدار با تفکر این که دست آورد استانداری تولید بکند و اولویت استفاده از دستاوردش هم جامعه اطراف و نزدیک خودش باشد و همه اینها با ابراز محبت روز افزون به همدیگر باعث خلق موقعیتهای جدید همدلی و اشتغال و به پشتوانه آن رشد جامعه خودشون کمک کنند . نگرشهای متفاوتی به این نگاشته معطوف خواهد شد و شاید خیلی رویایی بنظر برسد اما همین قدمهای کوچک است که میل به تعالی را در انسان تقویت خواهد کرد.

در ادامه از همه دوستانی که این مطلب رو مطالعه می کنند میخواهم نظراتشون رو ارائه بدند و هر جا که هستند قدمی هر چند کوچک برای زادگاه و دیار خودشان بردارند و این شامل حال همه همدلانی است که همواره مارا در این مسیر یاری کرده اند.